Zo kunnen mensen van kleur hun huid het best verzorgen

Acht dingen die niet-witte mensen volgens niet-witte dermatologen moeten weten over hun huidtype.

|
mei 14 2018, 11:21am

Foto door Karin Dreyer / Getty

Ik heb een Indiase achtergrond en mijn dermatoloog ook. Dat is niet iets waar ik per se naar op zoek was. Hij werd me door velen aanbevolen, vergoed door mijn zorgverzekering, en heeft al vaak mijn gezicht van een regelrechte ramp omgetoverd tot een prachtplaatje. Het was dus een rationele keuze. Maar toen ik dokter Parikh een aantal jaar sporadisch had bezocht besefte ik hoe waardevol het is dat iemand met exact hetzelfde huidtype als ik advies geeft over hoe ik mijn huid moet verzorgen.

Het is natuurlijk niet altijd mogelijk om een dermatoloog te vinden met dezelfde etnische achtergrond als jijzelf. Maar wanneer degene die je betaalt om het beste uit je huid te halen geen idee heeft hoe jouw huid precies werkt, kan dat verschrikkelijk balen zijn. Daarmee wil ik niet zeggen dat witte dermatologen niet genoeg bekend zijn met donkerdere huidskleuren. De zwarte deskundigen die ik raadpleegde, verzekerden me dat iedere gecertificeerde dermatoloog is getraind om te werken met iedere huidskleur die de mensheid te bieden heeft.

Toch zijn er een paar dingen die je zou moeten weten voor je bij een dermatoloog aanklopt als je huid, net als de mijne, is gezegend met melanine. Gewapend met extra informatie over wat jouw huid anders maakt dan andere huidtypes is het stukken makkelijker om hem mooi en gezond te houden.

Zwarte en bruine mensen moeten ook zonnebrandcrème gebruiken.

Mensen met een donkerdere huidskleur lopen minder risico om huidkanker te krijgen, maar dienen zich toch regelmatig in te smeren met zonnebrandcrème. “Mensen van kleur moeten nog steeds zonnebrandcrème gebruiken om onzuiverheden, hyperpigmentatie en verkleurde littekens te voorkomen,” zegt mijn dermatoloog Sherwin Parikh, die als docent dermatologie aan Columbia University werkt en het Tribeca Skin Center in New York oprichtte. “Mensen van kleur krijgen minder snel rimpels dan mensen met een lichtere huidskleur wanneer ze ouder worden. Maar ze hebben wel te maken met veranderingen in hun pigment, waarbij vlekken op de huid kunnen ontstaan.” En dat, legt Parikh uit, zorgt ervoor dat je er ouder uit kunt zien dan je eigenlijk bent.

Maar ook voor degenen die niet zo ijdel zijn, vormt de zon een risico. Mensen van kleur kunnen ook verbranden in de zon, en een onderzoek dat vorig jaar werd gepubliceerd toont aan dat dit zelfs regelmatig voorkomt. Bovendien is huidkanker dodelijker voor mensen van kleur, dan voor witte mensen.

We kunnen meer last hebben van donkere kringen onder onze ogen.

Veel van Parikhs patiënten, zelfs degenen die begin twintig zijn, komen bij hem langs omdat ze last hebben van donkere wallen onder hun ogen. Dit kan verschillende oorzaken hebben, zoals vermoeidheid, verdunning van de huid onder de ogen of genetische aanleg (de kans dat je ze krijgt is groter als een van je ouders er ook last van heeft). “Bepaalde dingen die mensen doen, zoals in hun ogen wrijven door bijvoorbeeld een allergie, kunnen kleine scheurtjes in de bloedvaten veroorzaken, wat tot donkere kringen kan leiden,” zegt hij. Dit kan meer opvallen bij mensen met een donkere huid. Volgens Parikh kun je er weinig aan doen, dus laat je ogen met rust en probeer als het kan wat meer te slapen.

Huidkanker ziet er anders uit bij zwarte mensen.

Hoewel huidkanker minder vaak voorkomt bij zwarte mensen, bestaat het wel. In tegenstelling tot witte mannen en vrouwen, waarbij het te herkennen is aan moedervlekken op respectievelijk de rug en benen, verschijnen deze bij mensen van kleur voornamelijk onder de voeten, vertelt Parikh.
“Ook als je niet wit bent, moet je je lichaam regelmatig op moedervlekken laten checken. Dat kun je ook zelf doen. Maar vergeet dan vooral niet om onder je voeten en tussen je tenen te kijken.” Het is hoe dan ook belangrijk om iedere moedervlek te laten checken die asymmetrisch is, een onregelmatige buitenkant heeft, verschillende kleuren bevat, of in de loop der tijd is veranderd.

Donkerdere huidskleuren krijgen andere littekens.

“Mensen met een donkere huid lopen meer risico op hyperpigmentatie, en iedere vorm van schade aan de huid (zoals een infectie, ontsteking of andere wond) kan resulteren in hyperpigmentatie,” zegt Jacqueline Minasso, dermatoloog bij Northweel Health en universitair docent dermatologie. Zelfs met make-up kan dit lastig te verbergen zijn.

Alle deskundigen die ik spreek, komen met dezelfde wijze woorden: ‘Niet pulken’. Dit verergert het litteken. “Mensen met een donkere huid moeten oppassen met het gebruik van lasertechnieken die doorgaans bij lichtere huidskleuren worden gebruikt,” omdat ze verkleuringen van de huid kunnen veroorzaken, zegt Parikh. Er zijn wel laserbehandelingen die werken voor donkerdere huidskleuren, maar vaak zijn die helemaal niet nodig. “Je kunt net zo goed een gel gebruiken om de huid lichter te maken. Dat kost veel minder geld.” Bovendien kun je supplementen gebruiken. Parikh vertelt me dat Heliocare, een capsule vol antioxidanten, bijvoorbeeld kan helpen om hyperpigmentatie van binnenuit te voorkomen – mits je het combineert met voldoende gebruik van zonnebrandcrème.

Dat brengt ons bij keloïd.

“Mensen van kleur lopen een grotere kans op keloïd, ofwel een abnormale toename van littekenweefsel,” zegt Minasso. “Bij een verwonding zorgt het eiwit collageen ervoor dat je huid littekenweefsel aanmaakt. Maar bij een keloïd wordt er te veel collageen vrijgegeven, waardoor het litteken groter en dikker wordt dan het zou moeten zijn.”

Het risico op abnormale littekens als een keloïd en hypertrofische littekens (die lijken op een keloïd, maar smaller zijn en vaak vervagen) kan een grote teleurstelling zijn voor mensen die hun lichaam graag versieren met tattoos en piercings. “Een keloïd is lastig te voorkomen, omdat het genezingsproces genetisch bepaald is,” zegt Charles Crutchfield, hoogleraar dermatologie aan de University of Minnesota Medical School. “Als er een keloïd ontstaat, doe er dan meteen iets aan.”

“Zodra het litteken groter dan gemiddeld lijkt, kun je er het best direct een dermatoloog naar laten kijken,” voegt Minasso hieraan toe. “Meestal dienen we dan een aantal injecties toe om het litteken vlakker te maken. Uiteindelijk kan het er nog best goed uit komen te zien, als je het op tijd behandelt.”

Zwarte vrouwen zijn vatbaarder voor een vlekkerige huid.

Melasma is een door hormonen teweeggebrachte aandoening die droge plekken op de huid veroorzaakt. Een variant hiervan – genaamd ashy dermatosis – kan grijsbruine vlekjes op het gezicht, de borst en de rug veroorzaken. “Melasma is lastig te behandelen, maar het kan wel,” zegt Parikh. “Het heeft vaak te maken met hormonen, zwangerschap, anticonceptie en blootstelling aan de zon. EDP lijkt hierop, maar kan het gevolg zijn van stress. Wanneer mensen veel stress ervaren, kan hun pigment veranderen.”

Parikh vertelt dat hij dit veel ziet bij mensen met een wat lichtere variant van een donkere huid, bijvoorbeeld bij mensen met een gemengde etnische achtergrond. “Mensen die makkelijk bruin worden in de zon merken soms dat hun huidskleur na de zomer niet egaal vervaagt,” zegt hij. “Je huid doet niet wat het zou moeten doen, waardoor er pigmentvlekken ontstaan.”

Crutchfield vertelt me dat er verschillende andere huidaandoeningen zijn die vaker voorkomen bij mensen van kleur, en dat je de signalen zo vroeg mogelijk kunt herkennen door je bewust te zijn van deze aandoeningen. Parikh raadt bovendien aan dat iedereen met melasma of een vergelijkbare aandoening een zonnebrandcrème gebruikt die zink bevat. Dat biedt het beste schild tegen de felle zonnestralen.

Veelgebruikte acnebehandelingen kunnen donkerdere huid uitdrogen.

“Ik heb gemerkt dat veel patiënten van kleur liever geen benzoylperoxide-zeep gebruiken. Dit is een peroxidederivaat dat vrij agressief is en de huid uitdroogt, maar fantastisch werkt tegen jeugdpuistjes,” zegt Parikh. Veel dermatologen schrijven het volgens hem al snel voor in de vorm van Persa Gel of Panoxyl, “maar de benzoylperoxide kan voor extreme uitdroging van de huid zorgen bij mensen van kleur.” Als je merkt dat dit bij jou het geval is, vraag je dermatoloog dan om een minder agressief middel.

Cacaoboter is niet de beste moisturizer op aarde, oftewel: geloof niet alles wat je moeder je vertelt.

Veel vrouwen maken gebruik van natuurlijke geneesmiddelen die van generatie op generatie werden doorgegeven. Maar vertrouw niet alles blindelings enkel omdat het plantaardig is, waarschuwt Minasso. “Mensen besmeren hun lichaam met kurkuma, enkel omdat het natuurlijk is. Ze denken dat het wonderen zal verrichten in tegenstelling tot iets dat bij de apotheek kan worden gehaald,” zegt ze. “Veel natuurlijke producten bevatten plantaardige ingrediënten waar sommige mensen allergisch voor zijn. Maar iedereen heeft een andere huid. Dus als iets goed werkt voor jou, gebruik het dan vooral.” Kokosolie kan bijvoorbeeld een voedende en antibacteriële werking hebben. Dat laatste heeft te maken met een vettig zuur genaamd laurinezuur. Minasso raadt dit mensen die snel last hebben van puistjes echter af, omdat de olie je poriën kan verstoppen en zo de acne juist kan verergeren.

En het moet worden vermeldt: hoewel cacaoboter en sheaboter de hoeksteen van uiterlijke verzorging zijn voor veel mensen van kleur, kiest Minasso er niet voor. Voor de gemiddelde gebruiker hoeven deze producten geen problemen op te leveren – afhankelijk van welk merk het geproduceerd heeft, waaruit de emulsie bestaat en welke ingrediënten erin zitten. Maar Minasso benadrukt dat mensen eerst hulp moeten vragen van een dermatoloog, voordat ze zelf aan de slag gaan met hulpmiddelen. Parikh staat iets minder vijandig tegenover natuurlijke geneesmiddelen, en dan vooral zwarte zeep. Deze West-Afrikaanse zeep heeft meerdere ingrediënten, maar ze zijn volgens Parikh allemaal zachter dan zeep met conventionele loog, het sterk chemische bestanddeel waarvan zeep wordt gemaakt samen met vet en parfum.

“Meestal zitten er dingen als cacaobonen, bast van de sheaboom en palmbladeren in zwarte zeep,” zegt hij. “Al die bonen en blaadjes worden dan verbrand en aan een emulgerende olie toegevoegd. De zeep is dan geen wasmiddel meer. Het is een hard geworden mengsel van olie en bladeren. Als je moeder en oma het ook gebruiken kun je er baat bij hebben – als je er niet kent is het lastig ermee te beginnen omdat het er nogal intens uitziet. Maar het wordt al eeuwen gebruikt.”